BIS Logo

Bibliotheks- und Informationssystem der Universität Oldenburg

Reynke

Torügg

Index

Eyne vorrede ouer dyt boek van Reynken deme vosse.
Wo dyt boek wert ghedelet in III part. De ander vorrede.
Hyr beghynt dat erste boek van Reynken deme vosse vnde van allen deren. Dat erste capittel.
Dat ander capittel. Wo Reynke de vos van deme wulue vnde velen anderen deren wert vorklaget vor deme konnynck.
Dat III. capittel. Wo Grymbart de greuynck Reynken vorantwordet vor deme konnynge vnde wo he den wulff wedder wroghet vmme etlyk quad.
Dat IIII. capittel. Wo de hane myt groter droffenysse kumpt vnde klaget vor dem konnynck ouer Reynken, bewysende syne myssedaet.
Dat V. capittel. Wo de konnynck ghynck tho rade myt synen vndersaten vnde wysen, wo vnde in wat wyse he richten mochte rechtferdygen de boßheyt des vosses, vnde wo de dode henne wart begrauen, dar de hanen stan alze de negesten vrunde, syck moyende myt ouertogen koggelen, so westwort de wyse is.
Dat VI. Ghesette. Wo Brun de bare myt eyne breue wart ghesant to Reynken vnde wo he ene vant vnde ansprack.
Dat VII. capittel. Wo Reynke vorsychtygen syk bedachte vnde dar na vthghynck vnde Brunen myt vruntliken worden wylkome heth.
Dat VIII. capittel. Wo Reynke myt Brunen, deme baren, ghynck vnde en leydede, dar he honnich eten scholde, dat em ouel bequam. Wo en Reynke bedroch vnde leet en stan beklemmet in dem bome eft blocke myt deme houede vnde beyden voeten.
Dat IX. capittel.
Dat X. capittel.
Dat XI. capittel. Wo Brun de bare wedder vmme quam to houe seer öuel ghehandelt, klagende ouer Reynken.
Dat XII. capittel. Wo Hyntze de kater wart ghesant van deme konnynge to Reynken, en anderwerf esschen to daghe vnde en myt syck to bryngen, vnde wo he voer.
Dat XIII. capittel. Wo Hyntze de kater vorraden wart van Reynken vnde, int stryck ghebracht, ghevangen myt lozen valschen worden, vnde wat em weddervoer.
Dat XIIII. capittel. Wo Hyntze, alze he ghevangen was, wart gheslagen, gheschendet vnde so loß quam.
Dat XV. capittel. Wo Reynke deme greuinge antworde, den en vorbodede vnde eme reeth, dat he myt eme to houe ghynge.
Dat XVI. ghesette. Wo Reynke orloff nam van syneme wyue vnde myt deme greuynge to houe ghynck, vnde wo he vp deme weghe bychtede.
Dat XVII. ghesette. Wo Reynke vordan bychtet etlike syne myssedaet, sunderliken, wo he den wulff vaken heft bedroghen.
Dat XVIII. ghesette. Wo Reynke myt Grymbart, deme greuynge, vortgeyt na des konnynges hoff vor eynem kloster ouer.
Dat XIX. capittel. Wo Reynke kumpt in den hoff vor den konninck, deme he otmodichlyck tonyget, vnde vyndet dar welke, de ouer en klaghen.
Dat XX. capyttel. Wo Reynke van velen synen wedderparten vorklaget wart in swaren saken; wo he yslykem antwort gaff, doch int leste myt tüghen ouerwunnen wart vnde to deme dode vorordelt.
Dat XXI. capittel. Wo Reynke ghevangen vnde ghebunden wart vnde wart ghevoret na deme dode, vnde wo Reynkens vrunde orloff nemen.
Dat XXII. capittel. Wo Reynke bath vmme tyd, syne bycht openbar to donde, vnde wat he bychtede in menynge, syck loß to dedingen vnde andere in de suluen last to bryngen, so yd gheschach, do he by den galgen quam.
Dat XXIII. ghesette. Wo de konninck leet swygent beden vnde Reynke van der ledderen wedder affstygen, vp dat he ene beth vragede.
Dat XXIIII. capittel. Wo Reynke openbar wroget vnde besecht synen eghenen vader vnde syne anderen vrunde, vppe dat in sodaner manneren syne vyende mede worden besecht, vnde wo he by sodanen stucken wart vorlöset.
Dat XXV. capittel. Wo Reynke sprickt vnde vorvolget syne vpghehauene loggen van deme schatte vnde sprickt, so hir volget.
Dat XXVI. ghesette. Wo Reynke noch sprickt van syneme vntruwen vader vnde wo de synen ende nam, dar myt he syne loggen slut.
Dat XXVII. ghesette. Wo Reynke den konnynck vnde de konnygynne vorleydet myt loghene vnde se in waenhöpenynge brynckt van deme schatte.
Dat XXVIII. capittel. Wo Reynke deme konnynge dancket vnde der konniginnen vnde syne loggene vorvolget, vp dat he moghe entkomen vth der last.
Dat XXIX. ghesette. Hir na wert ghesecht, alse wan eyn vntruwe schalck by eynem vorsten is belastet vnde myt loggen efte lofte loß wert vnde so des vorsten mod heft vmmewendet, denne werden se alle vorveret, de ouer den schalk hebben gheklaghet; vnde vp dat se van alsodaneme vmbelast blyuen mogen, so seggen se al, wat deme vntruwen leff is, vnde seggen, yd sy war, wes he heft ghesecht, so gy hir na horen mogen van deme hazen.
Dat XXX. capittel. Wo dat de konnynck openbar Reynken vorgaff alle syne myssedaet, de he ghedan hadde, vnde gheboet eynem yslyken, dat he Reynken vnde de synen scholde eren vnde reuerencie beden.
Dat XXXI. ghesette. Wo Reynkens wedderparte syk vorschreckeden vnde vntofreden weren, do Reynke loß wart, vnde wo Ysegrym vnde Brun ghevangen worden vnde öuel hehandelt.
Dat XXXII. capittel. Wo Ysegryme syne vorvoete vnde syneme wyue ere achtervoete worden affghestroyffet, dar Reynke scho aff krech, vnde wo Brunen eyn stucke van syneme velle wart ghesneden, Reynken to eyneme rentzele.
Dat XXXIII. capittel. Wo Reynke orloff nam vnde scheyde vth deme houe vnde fynsede syk, wo he wolde pelegrymacye ghan, vnde wo eme de ram den staff dede vnde den rentzel anhanghede.
Dat XXXIIII. ghesette. Wo Reynke ghynck syne vart vnde tögede syck seer drouich, vnde alle deeren eme mosten volghen vorder weges.
Dat XXXV. ghesette. Wo Reynke Lampen myt syck in nam vnde eme syn lyff nam vnde wo he syneme wyue sede de wyse, wo he loß quam.
Dat XXXVI. capittel. Wo Bellyn Lampen esschede vnde reep, vnde wo Reynke Bellyne myt loßheyt bedrechlyken tosprack.
Dat XXXVII. capittel. Wo Reynke den rambock Bellyne bedroch vnde ene to plasse brochte.
Dat XXXVIII. capittel. Wo Bellyn quam vor den konnynck vnde hadde den rentzel an deme halze vnde droch dar ynne Lampen höuet, dat he suluen nicht en wuste.
Dat XXXIX. vnde ock dat leste capittel des ersten bokes van Reynken deme vosse. Wo Brun vnde Ysegrym vth der vencknysse worden ghelaten, vnde wo en de konnink den rambok vnde alle syn slechte gyft in ere ghewalt vor eyne soene vnde beterynge.
Hir beghynnet dat ander boek van Reynken deme vosse. In desseme anderen bocke sprickt de poete sunderlyken van deme state der mynschen vnde ereme ghebreke. Vnde volget int erste, wo to deme houe des konnynges, den he heelt, quemen nicht alleyne de deren, men ock de vögele in groter vorsammelynge, klagende ouer Reynken, vnde spreken vnder syck, so hir na volget.
Dat erste capittel desses anderen bokes spryckt van deme groten houe, den de konnynk helt, vnde wat mannygerhande dere vnde vögele dar quemen. Sunderlyken secht hir de poete van der kreyen efte karock vnde van deme kannynen, wo de dar quemen, klagende ouer Reynken.
Dat ander capittel. Wo de konnynck na der klage des kannynen vnde der kreyen syck tornede vnde wat he sprack.
Dat III. capittel. Wo de konninck rede makede in torne myt alle den deren vnde vöghelen, vnde wolde Reynken söken, vnde wo dyt Ysegryme vnde Brunen seer wol behaghede.
Dat IIII. capittel. Wo de greuynck leep to Reynken vnde en warnede vnde vormeldede eine den rad, de ouer en was gheghan.
Dat V. capittel. Wo Reynke sprack van synen kynderen vnde den anderen dach vortghynck myt deme greuynge na des konnynges hoff.
Dat VI. capittel. Wo Reynke myt syneme ome, deme greuynge, echt ghynck to deme houe des konnynges vnde wo Reynke bychtede.
Dat VII. capittel. Wo Reynke noch bychtet vnde etlyke sunde entschuldygen wyl vmme quader exempele der prelaten.
Dat VIII. ghesette. Noch van Reynken bycht, vnde is eyne straffynge veler quaden vnde eyn loff der guden.
Dat IX. capittel. Wo Marten de ape reysede na Rome vnde Reynken motte vnde syne sake myt syk nam, vnde van etlyken to Rome.
Hir beghynnet dat drydde boek van Reynken deme vosse. In desseme drydden boeke wert sunderlyken gheleret vnde bewyset, dat eyn here eynes landes vaken wert gheleydet vnde ghebracht vth deme weghe der rechtferdicheyt, vnde dat dryerleye wyß.
Dat erste capittel. Wo Reynke myt Grymbart, deme greuynge, quemen in den hoff, vnde wo Reynke syne worde makede vor deme konnynge.
Dat II. capittel. Wo dat rochte quam, dat Reynke was ghekomen in den hoff, vnde wo Reynke alle syne bedregerye vnde boßheyt entschuldygede, sundergen van der kreyen vnde kannyn.
Dat III. capittel. Wo de wulff vnde de bare sunderlyken worden bedrouet, do se seghen, dat de kreye vnde kannyn nicht bleuen by örer klaghe vnde sus wech rümeden; vnde wo de konnynck Reynken vorhöret.
Dat IIII. capittel. Wo de apynne sprickt vor deme konnynge van deme lyntworrne efte slangen vnde van deme manne; vmme dat se den konnynck sachtmodich mochte maken vp Reynken, so sprack se dyt Reynken to eren.
Dat vyfte ghesette efte capittel. Wo de konnynck anderwerff Reynken vraget in deme rechte vmme Lampen doet, vnde wat grote loggen Reynke loch, syck mede to entschuldyghende.
Dat VI. Capittel. Wo Reynke sprickt vnde lucht seer vthermaten van deme ersten kleynöde, vnde secht, yd sy ghewest eyn rynck myt eyneme eddelen steyne, des döget he al myt loffen vthsprickt lanck vnde breet.
Dat VII. capittel. Wo Reynke sprickt eyne andere loggen vnde secht erst van eyneme kostlyken kamme vnde denne vort van deme speygele.
Dat VIII. capittel. Wo Reynke syne loggen sterket vnde sprickt van deme wunderlyken schonen vnde kostlyken speygel, van syner döget vnde wo he ghestalt was, vnde ock van den ystoryen, de dar vp weren ghewracht; dar de erste van was van eyneme manne vnde perde vnde herte.
Dat IX. capittel. Wo Reynke sprickt van dem ezel vnde hunde vnde lucht to degen noch van deme speygel.
Dat X. capittel. Hir sprickt Reynke de drydden ystoryen, de vp deme speygel stunt gemaket, so he sede al legende, vnde is van synem vader, deme olden vosse, vnde van dem wylden kater, de in deme holte lopt, den he hir schendet myt worden.
Dat XI. gesette. Noch lucht Reynke eyne ander ystoryen vnde sede, dat de ok stunt vp deme speygel, alze van deme wulue vnde deme krone.
Dat XII. capittel. Wo Reynke sprickt vor deme konnynge van der döget synes vaders in eertyden ghescheen, vnde alle ghelogen efte myt loggen sprickt he vort desse fabelen van deme wulue van seuen yaren.
Dat XIII. capittel. Noch wo Reynke spryckt bedrechlyke worde, dar myt he syk suluen entschuldiget vnde andere belastet, vnde is, wo de wulff vnde voß to samende vengen eyn swyn vnde eyn kalff.
Dat XIIII. vnde dat leste capittel des drydden boekes. Wo de konnink ghesachtmodyget wart ouer Reynken vnde löuede eme syner loggen vnde nam en echt to gnaden.
Hir beghynnet dat verde boek van Reynken deme vosse. Eyne vorrede ouer dat verde boek.
Dat erste capittel. Wo Ysegrym de wulff echt klaget ouer Reynken den voß.
Dat ander capittel. Wo Reynke syk vorantwordet echt yegen Ysegrym, den wulff, vnde wo he echt de wulfynnen to plasse brachte in den soet, eyne mercklike fabele.
Dat III. capittel. Wo Reynke sprickt van den meerapen. efte meerkatten, wo he myt deme wulue manckt de quam; noch eyne andere fabele.
Dat verde capittel.
Dat V. capittel. Wo Ysegrym Reynken nicht konde vorwynnen myt nener klage, wente Reynke brachte dar al entyegen syne practiken, syk to entschuldygen; do boet Ysegrym Reynken eynen hantschen vnde esschede en to kampe. Dyt was oldinges de wise: wan eyn den anderen to kampe esschede, so boet he em eynen hantschen.
Dat VI. capittel. Wo de ape Reynken lerede, vnde andere syne vrunde de nacht ouer bi eme bleuen.
Dat VII. capittel. Wo Ysegrym vnde Reynke beyde to kampe quemen vnde wat se beyden vor eyde sworen vp malckander.
Dat VIII. capittel. Wo de kamp wart beghunt vnde wat lyst Reynke brukede.
Dat IX. capittel. Wo dat Reynke myt kloker lyst den kamp wan, in deme dat he den wulff hadde vatet by synen bröderen, dar he nicht vele mochte lyden.
Dat X. ghesette. Wo Reynke sprickt vor deme konnynge eyne fabelen van den hunden, straffende de ghyricheyt.
Dat XI. capittel. Wo de konnynck Reynken antworde vp de fabelen van den hunden vnde Reynken wedder hoch vorhöghede manckt synen heren.
Dat XII. capittel. Wo Reynke myt groter ere scheydede vth deme houe vnde bouen allen anderen des konninges hülde vnde vruntschop behelt.
Dat besluth vnde dat leste capittel. Wo Reynke myt synen vrunden ghynck na syner borch vnde wo se orloff van eme nemen.
Hir volghet eyne korte tafele efte register desses bokes van Reynken deme vosse.
Argumentum und inholdt des Ersten Bokes.
Dat erste Bok. Dat XVIII. Capitel.
Dat erste Bok. Dat XXXIX. Capitel.
Dat ander Bok. Dat Negende Capitel.
Dat Veerde Bok. Dat Elffte Capittel.
Beslut und Affrede Thom Leser.


Hermann Havekost
(Letzte Aktualisierung: 1.3.1998)
Vorschläge zu Ergänzungen und Berichtigungen via E-Post bitte an havekost@bis.uni-oldenburg.de